| ◄▬ | Voorwoord | ▬► |
De titel van dit webboek - Miragel plombe - is geen reclame, het produkt is in 1995 uit de handel genomen wegens complicaties.
| Gezondheidsrecht | Burgerlijk procesrecht | Persoonlijke noot |
| Kernpunten | Aanbevelingen | EHRM |
Dit webboek gaat over gezondheidsrecht:
♦ het zelfbeschikkingsrecht, informed consent, van de patiënt
♦ de aansprakelijkheid voor een medische hulpzaak, die ongeschikt is gebleken (art. 6:77 BW), namelijk de Miragel plombe, waarvan het materiaal na 7 tot 11 jaar na toepassing van chemische samenstelling kon veranderen en kon gaan zwellen en fragmenteren met hoogst ernstige gevolgen voor de betrokken patiënt,
in samenhang met burgerlijk procesrecht:
♦ stelplicht, gemotiveerde tegenspraak en bewijslast(verdeling) met betrekking tot een ongeschikte medische hulpzaak en/of medische behandeling
♦ het afdoen op stelplicht
♦ cassatierechtspraak, artikel 81 lid 1 RO.
In juli 1992 ben ik geopereerd aan een netvliesscheur in mijn rechteroog. Daarbij is een Miragel plombe gebruikt, maar dat weet ik pas sinds augustus 2006. Het is niet vermeld in het operatieverslag en daarover ben ik ook niet geÏnformeerd door mijn behandelende artsen. In 2003 begon de plombe te zwellen. Er werd een afwachtend beleid gevoerd door een arts, die in 2014 bleek niet te hebben geweten wat hij precies behandelde. In juli 2006 brak de plombe door de conjunctiva. Volledige verwijdering was niet meer mogelijk. In september 2006 ontstond een nieuw netvliesdefect en bleek de rest van de plombe het oog te zijn ingezwollen. Uiteindelijk resultaat: een 'blind oog'.
Mijn procedure tot schadevergoeding tegen het Radboudumc, gestart in 2009, is op niets uitgelopen. In verwijzing na cassatie ben ik gestrand in een door het hof Den Bosch aangelegd 'sinkhole'. Mijn cassatieberoep werd zonder motivering door de Hoge Raad verworpen in juni 2023.
Kernpunten in dit webboek zijn:
- Het zelfbeschikkingsrecht van de patiënt, het informed consent, dat naar Nederlands recht de patiënt weinig soelaas biedt, omdat de Hoge Raad de jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens niet volgt.
- Het door de Hoge Raad geintroduceerd maar niet nader uitgewerkt multi-interpretabel begrip ‘state of the art’, dat juridisch geen normatieve betekenis blijkt te hebben.
- De stelplicht en bewijslast inzake dit 'state of the art' waarover de Hoge Raad tegenstrijdige oordelen heeft gegeven:
- het 1e Miragel arrest HR 19-06-2020 brengt mee dat het aan de patiënt is om te stellen en ingeval van tegenspraak te bewijzen dat de medische hulpzaak (zoals de plombe) ongeschikt is in de zin van art. 6:77 BW, waartegenover het dan aan de arts of het ziekenhuis is om als bevrijdend verweer te stellen en te bewijzen dat het hulpmiddel ten tijde van de toepassing 'state of the art' was en er ondanks de ongeschiktheid geen tekortkoming is,
- het 2e Miragel arrest HR 30-06-2023, een art. 81 lid 1 RO arrest dat de conclusie van A-G Wissink volgt, brengt mee dat de patiënt naast de ongeschiktheid ook nog eens als onderdeel van de tekortkoming van de arts te stellen en te bewijzen dat het hulpmiddel niet 'state of the art' was (een negatief feit), waardoor de rechtspositie van de patiënt ernstig is geschaad, temeer omdat dit ook geldt voor de medische behandeling zelf.
- Afdoen op stelplicht: de rechter strooit kraaienpoten en legt sinkholes aan, waardoor de rechtzoekende strandt op de weg naar waarheid en recht, hetgeen in driekwart van de zaken voorkomt en een grove misstand in de rechtsbedeling betekent.
- Art. 81 lid 1 RO maakt het de Hoge Raad mogelijk om cassatieklachten te verwerpen zonder motivering, hetgeen het afdoen op stelplicht in de hand werkt en het vertrouwen in de rechtspraak fundamenteel ondermijnt.
Het webboek bevat de volgende aanbevelingen om te komen tot herstel van het vertrouwen in de rechtspraak:
♦ Art. 81 lid 1 RO wordt ingetrokken en de Hoge Raad ziet onderwijl af van toepassing ervan. “Voor de rechtzoekende voelt een afdoening met artikel 81 RO als pure minachting" (Ligtenberg, Een artikel 81 RO-woke).
♦ Cassatieklachten over het 'afdoen op stelplicht' worden serieus onderzocht en bij gegrondbevinding wordt de zaak terugverwezen naar het betrokken hof om zijn huiswerk over te doen, zodat niet een ander hof daarmee belast wordt.
♦ Het belang van de rechtsbescherming van de patiënt vergt dat de Hoge Raad uitsluitsel geeft of hij inderdaad in het 2e Miragel arrest voor wat betreft de duiding van de artt. 6:74 en 6:77 BW zonder motivering is omgegaan, danwel dit arrest berust op een betreurenswaardig misverstand. Ongemotiveerd omgaan in een en dezelfde procedure bevordert de rechtseenheid niet, integendeel.
♦ De rechtspraak geeft blijk van zelfreinigend vermogen door met toepassing van art. 46c en art. 46ca Wet Rechtspositie Rechterlijke Ambtenaren (WRRA) disciplinaire maatregelen op te leggen aan die rechters die zaken hebben afgedaan op stelplicht zonder behoorlijk te hebben uitgezocht hoe het nu werkelijk zit, waardoor rechtzoekenden zijn gestrand op de weg naar waarheid en recht. Notoire voorbeelden hiervan zijn in dit webboek vermeld.
Mijn klachten over schending van art 8 EVRM inzake het zelfbeschikkingsrecht en van art. 6 EVRM wegens 4 gevallen van afdoen op stelpicht zijn door het EHRM wel in behandeling genomen maar niet ontvankelijk verklaard in de Decision van 10 oktober 2024. Zie verder het hoofdstuk 'EHRM inzake Miragel'.
Nijmegen, 12 juni 2024 / 27 oktober 2025
Jan Hendrik Sassen
oud advocaat-belastingkundige en rechtzoekend patiënt
| ◄▬ | Voorwoord | ▬► |